Temmuz Çılgası / Necla Develi

Temmuz Çılgası
 
 
Bulutlarda gözlerin can anıma yağarken
Firuzesi göğerir; suda yanan türabım
Payzenli dalgalarda düşler deniz boğarken
Temmuz yanığı bağrım kâlb-i mecruh harâbım
 
Çoktan göçüp gittiler bahara uçtu katar
“ Beni de alın.“ Dedim; karanlık beni yutar
Derme çatma yuvamda duvarlar yosun tutar
Bedeviyim çölünde zulme düşen igrabım
 
Şıvgınlanan yüzünde bürünsem beyazlara
Zemheride kor düşer budaklı ayazlara
Açar temmuz çılgası kıştan büyür yazlara
Sinesi yeşillenmiş kabirlerde itrabım
 
Yüreğin cepkeninde sen kırılmış notasın
Yönünü bulamayan şaşıp kalmış rotasın
Hep sevdim seni, sevdim! Bitmek bilmez hatasın
Güneş yerine doğsan tükenir ızdırabım
 
Mevlâ kokulu güller dudaklarında açar
Mecraya düşer sevda sürgülü kâlbi açar
Zaman ki zâr u efgan uçup giderken naçar
Tellerine dokunsa kuş tüyünden mızrabım
 
Açar temmuz çılgası düşlerin yanığında
Uykuya sen dolarsın uzun deniz ağında
Delişmen bir çılgısın büyürken gök bağında
Yankışır çığrış çığrış yüzündeki serabım
 
Necla Develi
 
 
 
Elbette, bugün güne gelen bir şiirin ayakları yere basmayan ve insanlara uzaydan bakma alışkanlığında olan şairesi gibi beni yasaklayabilir, yaptığımın yorumun görünmemesini sağlayabilirsiniz. Ama bu uygulamalar şiirlerin kalitesini yüceltmeyeceği gibi, okumadan yorumlayanları da haklı çıkarmaz.
 
Şiirlerdeki temek mantık “ anlaşılabilirlik “ üzerine kurulmalıdır! Kültür seviyesi dağdaki çobandan üniversitedeki hocaya kadar olan bir toplumda tek zümreye hitap eden şiirlerin bir yanı eksiktir diye düşünürüm. Elbette, bilmediğimiz kelimeler olabilir. Ama bir şiirin altında uzunca bir anlaşılırlık dökümü kaydı düşmek pek olumlu değil kanaatimce. Ya da, farklı olmak adına; “ ne kadar kültürlü ve birikim sâhibi “ denilmesi için gerek kelimelerde gerek mısra / dize tekniğinde bulmacalar ve labirentler inşâ etmek de şiiri kaliteli yapmaz. Edebî sanatları kullanacağız; teşbih, tasvir, tasavvur ya da imge kullanacağız diye de şiiri boğmak çok mantıklı değil.
 
Orta olmak, uçta olmamak gerekiyor galiba!
 
İlk başladığın günden beri hecede aldığın mesafeyi elbette inkâr etmek mümkün değil ama o günlerde en çok eleştirdiğim yanını da maalesef aşmadın / aşamadın henüz. Çok yabancı kelime kullanıyor ve mısra tekniğini zordan seçiyorsun.
Bırak okuyucu ilk okuyuşta anlasın ve sözlüğe bakmasın!
 
İkisi ayak kafiyelerinde olmak üzere birkaç kelime bu şiirde olmamalıydı. Yerlerine daha estetik ve anlaşılabilir kelimeler vardı üstelik. Ama bir önceki şiirinize göre daha anlaşılabilir olduğunu da söylemeliyim.
 
“ can anıma “ ne demek? Anlayamadım!
 
Kafiye seçimlerinde ne; al / bal / dal - tuz / buz…gibi sıradanları kullanmak ne de; “ igrab.. / itrab..” gibilerle zorlamak hoş olur.
 
Tekrar ediyorum, hecede geldiğin yer güzel ama gidilecek yer daha çok.
Biraz daha kolay olanı ve anlaşılabilir kelimeleri seçmeni bekliyorum.
 
Tâkipteyim elbette!
 
Eyvallah!








Yorumlar
Henüz yapılmış yorum yok




Yorum Yapın

Ad Soyad: Yorumunuz:
E-posta:
Tarih:
12.12.2017 13:20:17
 


 
 

 
 

 
 
 
 
 
 




Bu site Kişisel Yazar Web Tasarım projesi ile oluşturulmuştur.