Süleyman Nazif Şiirleri / Diyar- ı Fuzûlî


DlYÂR-I FUZÛLÎ

 

Kârbân-ı râh-ı tecridiz hatar havfın çeküp

Gâh Mecnûn gâh ben devrile nevbet bekleriz.

Fuzûlî-i Bağdâdî


Bugün, Fuzûlî, mesâîb-penâh olan türben,

Gumûm içinde, eminim- ki ağkyor bizsiz;

O bî-nevâ-yı firâkız ki mesken ü medfen

Vatan da olsa garibiz.. yetîm-i târihiz!..

Görüşmedimse de aslâ mezâr-ı zarınla,

Revân-ı pâkini gördüm, gezerdi her yerde;

Evet Fuzûlî, senin rûh-ı nâlekârınla

Zamân zamân dolaşırdım o öksüz illerde!. .

Seninle ben dolaşırken görür ve ağlardım

O münkesir vatanın haşrolan sefaletini;

Sükût ederdi ölürken de öyle anlardım

Ki havf-ı âr ile gizlerdi her mezelletini.

Mehâsininde nümâyân melâl-i hüsranı,

Gelindi sanki, o bir girye-zâr-ı hicrânda;

Cihâna ömr akıdırken zavallı pistânı

Kanar dururdu mülevves dehân-ı küfrânda!. .

 

Süleyman NAZİF

18 Nisan 1917

 

 

Kaynak : Nurullah Çetin









Yorumlar
İçerik yoruma kapalıdır.


Yorum Yapın

Ad Soyad: Yorumunuz:
E-posta:
Tarih:
12.12.2017 13:18:07
 


 
 

 
 

 
 
 
 
 
 




Bu site Kişisel Yazar Web Tasarım projesi ile oluşturulmuştur.