Süleyman Nazif Şiirleri / Yar- ı Naîm


YÂR-I NAîM

 

Ne o çehrende ân be ân kararan ?..

Beni korkuttu gördüğün rü'yâ!..

O karanlık, ölümlü uykundan,

Söyle Bağdâd, uyanmadın mı daha?..

Ufk ağarmış, güneş doğar, belki

Yine her yer şükûfe-zâra döner;

Bu huzûzât içinde akşamki

Elem-i müştail de belki söner!..

Ben eminim, bu mâtemî firkat

Geçecektir.. Yine (Behişt-âbâd)

Olacaksın... eminim., âh fakat!..

Yar ü ağyâr önünde ey Bağdâd.

Hasm-ı âmâle, düşmen-i hisse

Çiğnetüb durma hurmalıklarını,

Adelâtın takallüs eylemese,

Duymasam gizli hıçkırıklarını.

Seni ölmüş.. ve büsbütün ölmüş

Sanarak münkesir, harâb olurum;

Bizi de öldürür diğer bir ölüş,

Yani senden müebbeden mahrûm

Yaşamak en fecî ölümlerden

Daha dehşetli bir musibet olur...

istemem ben ilâh-ı ekberden

Böyle bir ömr-i kâhir u makhûr!..

(Ben eminim!..) demiştim, âh fakat!..

Bazan aylar geçer de hep mahmûm,

Kalırım bir tarafta bî-tâkat. .

Seni gördükçe böyle korkuyorum!.

(Uyanırsın!..) dedim, fakat heyhât!..

Ka'rı mahşer kadar derin uyku,

Çırpınır çehresinde zıll-ı memât,

Sanki hemşîre-i eceldir bu!..

Yine gördüm bu şeb Süleymân'ı,

-Vardı mâtem nişânı tâcında,

Titriyordu erîke-i şânı

Vatanın pîş-i ihtilâcında-

Dedim:

-Ey fâtih-i güzîn-i Irâk,

-Ey Fuzûlî kasîde-sâzı olan!..-

Geçecek mi bu devr-i cevr-i firak?..

Yoksa, sen söyle, ey büyük Sultân.

Ebedî mi bu hâl-i hevl-engîz,

Bu tezelzül, bu ye's ü izmihlâl ?..

Muhtecib âr içinde mâzîmiz,

Muhtefî korkusundan istikbâl!...

 

Süleyman NAZİF

6 Mart 1917

 

 

Kaynak : Nurullah Çetin

 









Yorumlar
İçerik yoruma kapalıdır.


Yorum Yapın

Ad Soyad: Yorumunuz:
E-posta:
Tarih:
12.12.2017 13:23:09
 


 
 

 
 

 
 
 
 
 
 




Bu site Kişisel Yazar Web Tasarım projesi ile oluşturulmuştur.