Oflu Şiirleri / Hâlâ kanatsa da; bir sıla-yı rahimdir yâd etmek gö..
Hâlâ kanatsa da; bir sıla-yı rahimdir yâd etmek gönül
hatrına
Toplayıp mâziden kalan emanet hâtırlarını;
gömmeye gidiyorum!
Ben;
siyahtan elâya dönen
o bakışlarınla vurgun yemiştim memnû’um!
Can bulmuştum gözlerinde
sanmıştım ki;
âbıhayatım olacak
gelişinle bahar soluyacaktı viraneye dönmüş yüreğim
kurumaya yüz tutmuş köklerime damla damla değişinde
dokunuşunla dirilecek
efsununla yeşerecekti poyraz kırığı dallarım, yapraklarım
Yapamadın / yapamadım
yapamadık memnû’um!
Vucut yorgun, gönül yorgun
biz yorgun
Yine düşünce efkârına hasretin
bülbül gibi figüran olmaktansa
geçmek düştü bize bu ağır sevdadan
Mâdem ki taşıyamadık hak etmediğimizin ağırlığını
mâdem ki meşrulaştıramadık menû’yu
mâdem ki ezildik;
bırakalım özgür kalsın!
yalancı prangalarla mahkum olmasın
ağlatmasın düşkünlerini
hak edenlerini
taç edenlerini
Topladım mâziden kalan emanet hâtıraları
gömmeye gidiyorum!
Hani, bir ağaç vardı;
yanına inerken düşmemek için elimi tutup
kızaran yüzünü serinletmek için yıkadığın
sessiz sessiz akan o küçük derenin yamacında;
dalları şemsiyemiz olup yağmurdan korumuştu ya
hani, her şeyi ardımıza bırakıp sırtımızı dayamış
sadece kilitlenen bakışlarla konuştuğumuz
birbirinin olamayanların “ bizim ” dediği
sığındığımızın sığınağı
gövdesiyle bütünleşip
âbideleştirdiğimiz!
işte onun dibine gömeceğim;
yaşadıklarımızı / yaşayamadıklarımızı
ve, arda kalanları da
Son kez asitleşen yaşlarımla sulayıp
yüreğimi en alçak dalına asacağım!
Nasılsa;
Onun, sulanmaya
benim, yüreğime ihtiyacım olmayacak
Beraber kuruyacağız!...
Oflu / Mehmet Emin Türkyılmaz İstanbul - 2005
( Not:
Her sitede adımın ve şiirlerimin olmasını istemediğim için; yazılı izin
alınmaksızın şiirlerimin tek tek ya da blok olarak kendi kayıt ettiğim
sitelerin dışında yayımlanmasına izin vermiyorum.)
Yorumlar
İçerik yoruma kapalıdır.
|