Mehmet Emin Türkyılmaz

T. C. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan' a

         " Emaneti Yüklenene " 


Sen düşersen, ülkeme karabasanlar çöker
Dualar, yakarışlar mahzunlaşır derinden
Sen düşersen, bu vatan acı gözyaşı döker
Onu ayakta tutan taşlar oynar yerinden:
 

Sen düşersen, ufkuma güneş doğmaz bir daha
Milletin gür sesine hasret kalır kulaklar
Hamleler öksüz kalır; düşer, kalkamaz şaha
Filizlenen ne varsa söküverir tırnaklar.
 
Sen düşersen, derinler daha da derinleşir
Susmaz göğü sızlatan annelerin feryadı
Zalimlerce çiğnenip adâlet zeminleşir
Duyulmaz mazlumların ne âhı ne de adı.
 
Sen düşersen, yolsuza yol verir bu nursuzlar
Rehin kalmak düşküne kâbus olur yeniden
İkna odalarını hortlatır onursuzlar
Başörtü yargısızca mahpus olur yeniden
 
Sen düşersen, hortumlar iliklere hat çeker
Muşon bataklığının sülükleri filleşir
Doyma bilmeyen cenah doğrulur teker teker
“ Garip ” sâhipsiz kalır, “ gureba “ sefilleşir.
 
Sen düşersen, boşalır Merkez’deki kasalar
Beytülmal heba olup, tefeciler yâr olur
Gecenin kuytusunda gizlenen yarasalar
Güneşi perdeleyip güne hükümdar olur.
 
Sen düşersen, duyulur Şimon’ un kahkahası
IMF iştahlanıp ovar avuçlarını
Lobilerin genişler at oynatma sahası
Londra, Paris, Berlin’in örterler suçlarını.
 
Sen düşersen, diz çökme makûs talihe döner
Öğrenci edâsıyla sözlüye kalkar ülke
Adımlar titrekleşir, bakıştaki fer söner
Bozulur dünya ile kurulan ciddi denge.
 
Sen düşersen, kuzuya çoban ederler kurdu
“ Kenar-ı Dicle “ kalmaz! Adâlet tersyüz olur!
Göbek bağlı monşerler peşkeş çekerler yurdu
Burçta bayrak sallanmaz, kaleler dümdüz olur!
 
Sen düşersen, Menderes ve Özal boşa ölür
Kabriyle cedelleşir Sultan Abdülhamid Han!
Vahye güven sarsılır, tökezler; hâşâ ölür!
Yalnız ülken kahrolmaz, inler âlem-i İslâm!
 
Düşemezsin yiğidim! Aldığımız ibreti
Bir bir anlatmalıyız zamana, istikbâle
Kefensiz yatanların verdiği emaneti
Bizler sana yükledik, bize de Çanakkale!
 
Düşemezsin yiğidim! Bu dâva hak dâvası
Yüklendiğin emanet sırtında ağır yüktür!
Düşemezsin yiğidim! Bu dâva Hakk davası
And olsun ki ric’atın vebâli çok büyüktür!
 
Düşemezsin Yiğidim! Yolunu çok gözledik
Yapılan dualara şâhittir vakt-i seher
Bir tûfan bitişini özler gibi özledik
Kaç yılda bir geliyor “ Milletim! “ Diyen lider?
 
Doğrusu, Kâh yanarak kâh yanmadan pişmeyi
Bize reva görülen ne dertlerden öğrendik!
Doğrusu, bu vatanla çıkarsız sevişmeyi
Tamahı gaye eden namertlerden öğrendik!
 
Bu yüzden, Düşemezsin! Sen demek senden öte
Teheccüdî ruh ile secdeleşen bedensin
Bu yüzden, Düşemezsin! Hesap sorar seccade
“ Devam inşallah! ” Diyen Ehlüllah’a ne densin?
 
Bu yüzden, ardın sıra bentler yıkan sel olduk
Bu yüzdendir boyandık kefeninin rengini!
Bu yüzden hakka hayat, bâtıla ecel olduk
Bu yüzdendir sorgusuz kutsadık her cengini!
 
Millet güzergâhını hedef bildi, yol saydı
Gelip yüreğimize bağdaş kurdun, oturdun
Eğer candan can vermek kullara bahşolsaydı:
Vallahi Delikanlı’m; sen ölümsüz olurdun! ... 

 



Oflu / Mehmet Emin Türkyılmaz 
İstanbul -


( Not: Her sitede adımın ve şiirlerimin olmasını istemediğim için; yazılı izin alınmaksızın şiirlerimin tek tek ya da blok olarak kendi kayıt ettiğim sitelerin dışında yayımlanmasına izin vermiyorum.)








Yorumlar
28.8.2015 15:22:11
Helal olsun üstada, hoşcakal :)
yok,sul




Yorum Yapın

Ad Soyad: Yorumunuz:
E-posta:
Tarih:
12.12.2017 13:17:55
 


 
 

 
 

 
 
 
 
 
 




Bu site Kişisel Yazar Web Tasarım projesi ile oluşturulmuştur.